Federer – Nadal XXVII

Geplaatst: 26 januari 2012 in Over wedstrijden
Tags:, ,

De 27e ontmoeting tussen Federer en Nadal, en het was weer een bijzondere. Federer begon de wedstrijd met buitenaards tennis. Hij speelde zo snel en scherp dat Nadal alleen maar lijdzaam kon toezien hoe Federer uitliep naar 3-0 en 4-1. Na afloop zei Nadal over die fase in de wedstrijd dat hij daar niks aan kon doen, omdat het van een niveau was dat hij nooit zal halen. Je weet dat niemand dat niveau kan vasthouden, zelfs Federer niet. Nadal kwam iets beter in de wedstrijd, brak terug naar 4-3, maar de tie-break ging met 7-5 naar Federer.

In het begin van die eerste set zat trouwens een mooi voorbeeld van hoe tactisch goed Federer in die fase speelde. In een bepaalde rally sloeg hij eerst een paar diepe forehands op de backhand van Nadal, zodat die naar achteren moest. Daarna sloeg hij een redelijk trage en korte forehand laag over het net richting Nadal’s backhand waarop hij doorliep naar het net. Nadal kon die bal alleen maar omhoog spelen, en verwachtte Federer niet bij het net, dus had Federer een makkelijke volley. Ik dacht meteen, wat een effectieve tactiek! Helaas pastte Federer deze tactiek in de rest van de wedstrijd nooit meer toe.

Over het verloop van de rest van de wedstrijd valt heel veel te schrijven. Als ik alle keerpunten moet beschrijven, ben ik uren bezig. Het leek namelijk wel alsof deze wedstrijd meer keerpunten had dan games. Bovendien heeft Brian Phillips dat al gedaan. Wat ik ga doen is proberen een analyse deze wedstrijd te maken. En ik begin met een paragraaf uit het stuk van Phillips.

“And this is basically the story of this rivalry, right? That is, one of the fundamental things that everyone seems to sense about these players is that Nadal has limitless tenacity, never gives up, gets stronger as the match progresses, and loves the fight for its own sake, while Federer, for all his sublime talent, can turn confoundingly soft on the rare occasions when the momentum turns against him. Just every now and again, there’s a Strange Federer Softness. Sometimes you get the sense that he feels he’s proved his point in the early games and expects the rest of the match to fall into line out of courtesy. And if it doesn’t, if things don’t work out as a logical extension of those first few games, he’s taken aback. It’s not that he lacks the mental strength to compete, more that he loses his decision-making ability because he’s genuinely perplexed. He’s like a ship in becalmed waters. “

Wat Phillips in feite schrijft, is dat Federer na een paar buitenaardse games, zoals aan het begin van de eerste set, denkt dat hij genoeg heeft laten zien, en dat de wedstrijd daarna vanzelf wel zijn kant op gaat. Soms gebeurt dat ook wel. Dan heeft hij tegenstanders zo ontmoedigd dat hun weerstand gebroken is, en dat hij daarna op routine de wedstrijd uit kan spelen. Maar tegen Nadal gebeurt dat nooit. Nadal gaat er namelijk van uit dat hij door Federer in delen van een wedstrijd volledig wordt weggespeeld als de eerste de beste amateur, maar hij weet ook dat het routine-niveau van Federer niet goed genoeg is om games van hem te winnen, dus geeft hij nooit op. En zo ging het ook weer in deze wedstrijd. Bij vlagen was de beste verdediging op aarde, die van Nadal dus, niet opgewassen tegen het spel van Federer. Maar het niveau van Federer tussen die vlagen in was weer eens niet goed genoeg om een opgebouwde voorsprong en het momentum vast te houden.

Dat Federer zijn briljante vlagen niet vast kan houden is voor mij goed te begrijpen. Als je superscherp speelt gaan er op een gegeven moment ballen net naast de lijn of net niet over het net, en dan ga je vanzelf iets voorzichtiger spelen. Maar Federer ging vandaag ook meteen heel dom spelen. Van de goede tactiek aan het begin van de eerste set was helemaal niets meer over. Hij zocht de backhand van Nadal niet meer op. Zijn eigen backhands sloeg hij allemaal precies in het midden van de baan zodat Nadal er makkelijk omheen kon lopen. Hij speelde geen enkele slice-backhand meer, terwijl Nadal daar in het begin nog zo veel moeite mee had. Hij sloeg zijn forehand steeds meters binnen alle lijnen. Hij liep op de verkeerde ballen naar het net. Kortom, hij speelde Nadal volledig in de kaart.

Bovendien had hij, zoals ik al vreesde, weinig aan zijn eerste service. In Londen had hij nog veel succes tegen Nadal met z’n korte slice service naar buiten vanaf rechts. Die service heb ik dit hele toernooi niet gezien. Als hij hem al naar buiten slicete, viel hij diep in het servicevak; veel minder effectief. Vorig jaar op Roland Garros tegen Djokovic was zijn service cruciaal op moeilijke momenten. Vandaag was het een cruciaal gemis op diezelfde moeilijke momenten.

Al met al was het weer een desillusionerende wedstrijd voor de Federer fans. Hij leek zo goed in vorm, maar hij kwam tegen Nadal weer te kort. Toch blijf ik hoop houden. Als hij tactisch iets slimmer speelt, moet het volgens mij mogelijk zijn om tijdens mindere periodes in een wedstrijd dichter bij Nadal in de buurt te blijven. Daar hou ik me dan maar aan vast.

Tenslotte moet ik nog iets schrijven over een van de laatste punten in de wedstrijd. Nadal serveerde  op 5-4 in de 4e set voor de wedstrijd. Na een matchpoint te hebben weggewerkt kreeg Federer in die game een breakpoint. Weet je wat, kijk zelf maar gewoon op 5:45.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s