ITF en dopingcontroles: geen goede combinatie

Geplaatst: 31 januari 2012 in Doping
Tags:, ,

Op TennisHasASteroidProblem stond gister weer een interessant artikel van Sen no Rikyu. Hij is al een tijdje bezig met vragen stellen aan de ITF over hun anti-doping programma. Meestal krijgt hij reacties waarin ze zeggen dat ze de gevraagde informatie niet bekendmaken, maar deze keer kreeg hij een heel interessant antwoord.

Het blijkt dat de regels van de ITF op een cruciaal punt verschillen van de regels van de WADA. Volgens de WADA is een speler volledig verantwoordelijk voor wat er in zijn lichaam gevonden wordt (strict liablity). Dus als er iets gevonden wordt dat er niet hoort, is de speler schuldig totdat hij heeft bewezen dat hij onschuldig is. Als een speler een smoes heeft moet hij dus zelf bewijzen dat zijn smoes klopt.

Bij de ITF geldt in wezen de omgekeerde regel. Spelers worden pas schuldig bevonden als de ITF voor een onafhankelijk tribunaal kan bewijzen dat de speler schuldig is aan het overtreden van de dopingregels (innocent until proven guilty). Het komt er dus op neer dat de ITF moet bewijzen dat de smoes van de speler niet klopt.

Dit subtiele verschil heeft grote gevolgen, zoals het volgende praktijkvoorbeeld zal illustreren. Toen er in 2002/2003 bij een aantal spelers nandronolon werd aangetroffen in de urine, claimde een van de spelers dat het in een door de ATP verstrekt supplement had gezeten. De ITF liet het betreffende supplement toen onderzoeken, maar er werd geen nandrolon in aangetroffen. Toch werden de spelers vrijgesproken, omdat de ITF niet kon bewijzen dat het supplement dat de spelers een aantal maanden eerder hadden gekregen niet besmet was geweest met nandrolon.

Kortom, er werd nandrolon aangetroffen bij spelers, er was geen reden om aan te nemen dat de spelers het per ongeluk binnen hadden gekregen, maar toch werden de spelers niet geschorst. Als de bewijslast in dit geval bij de spelers had gelegen, dan moge het duidelijk zijn dat ze allemaal schuldig waren bevonden.

De WADA was trouwens niet zo blij met deze gang van zaken, zoals te lezen valt in hun rapport.

Uit dit voorbeeld blijkt dat de ITF het zichzelf met de bestaande regels vrijwel onmogelijk heeft gemaakt om spelers schuldig te kunnen verklaren van dopinggebruik.

Als een speler betrapt wordt, is het waarschijnlijker dat er in overleg met de ITF een stille schorsing wordt afgesproken, omdat de speler ook wil voorkomen dat zijn zaak voor een onafhankelijk tribunaal en dus in de pers komt. En deze gang van zaken is dus volledig volgens de regels van de ITF.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s