Bespannen en snaren

Geplaatst: 8 december 2012 in Algemeen
Tags:, , ,

signumpropolyplasmaset2009-230x230

Een aantal jaren geleden kreeg ik van een vriend zijn oude bespanmachine cadeau voor mijn verjaardag. Daarmee begon mijn fascinatie voor een onderdeel van het racket waarvan het belang heel vaak onderschat wordt: de bespanning.

Toen ik eenmaal mijn eigen racket kon bespannen, begon ik voor het eerst te experimenteren met verschillende snaren. Ik kocht een beetje op goed geluk verschillende soorten snaren om te proberen. Ik kwam er al snel achter dat sommige snaren heel snel braken, sommige snaren lekker comfortabel aanvoelden, en sommigen speelden als een plank. Daarna begon ik er op te letten hoeveel power en controle ik had, en hoeveel spin ik aan de bal kon geven met verschillende soorten snaren. En op die manier kwam ik per toeval terecht op een snaar die me goed beviel: de Signum Pro Poly Plasma. Toen nog de 1.28. Deze snaar brak niet zo snel, speelde comfortabel, en ik had ook het idee dat ik de bal redelijk precies kon plaatsen en er genoeg spin aan kon geven.

Daar speelde ik een tijdje mee, en ik zag heel af en toe iemand anders ook met die snaar spelen – dat viel snel op, want het was toen nog de enige oranje snaar. Op een gegeven moment ging ik eens op internet zoeken naar meer informatie over snaren. Het enige wat ik op dat moment wist, was dat een hardere bespanning minder power en meer controle gaf, en een zachtere bespanning vice versa. Toen kwam ik er ineens achter dat de dikte van de snaar ook veel invloed op de speeleigenschappen heeft. Een dunnere snaar geeft meer gevoel, meer controle, meer spin en speelt comfortabeler; maar breekt ook sneller, en verliest sneller zijn spanning. Ik kwam er ook achter dat de snaar waar ik per toeval bij terecht was gekomen, helemaal geen slechte keus was. Hij kwam heel goed uit allerlei testen, dus dat had ik niet zo slecht aangevoeld. Ik ging hem wel een stapje dunner kopen vanaf toen.

Die Signum Pro Poly Plasma is een zogenaamde co-polyester snaar. Dat is een monofilament polyester snaar, met een gladde coating (meer informatie over type snaren kun je hier vinden). Dat type snaar is de laatste 10 jaar steeds populairder geworden – beginnend bij de profs – omdat ze zo goed helpen om spin aan de bal te geven. Tegenwoordig gebruikt bijna elke proftennisser co-polyester snaren, soms gecombineerd met iets anders. Maar waarom ze zo geschikt zijn om de bal te spinnen was tot voor kort nog niet duidelijk. Nu blijkt uit high-speed opnames (10.000 frames per seconde) dat de gladde coating van de co-poly er voor zorgt dat de bal de snaar eerst opzij drukt, waarna de snaar weer heel snel terugspringt, en de bal een zet geeft in de richting van de beweging van het racketblad.

In het licht van deze informatie kom ik ook weer terug op de hardheid van de bespanning. Van co-poly’s werd al wel gezegd dat je ze 10 procent lichter moest bespannen dan je gewend was met andere snaren, maar dat was eigenlijk alleen vanuit het oogpunt van comfort. Inmiddels begint langzaam door te dringen dat het nog een stuk lichter kan, en dat dat alleen maar voordelen heeft. Als je met spin slaat en tegenover iemand staat die ook met spin slaat, moet je elke keer het draaimoment van de tegemoetkomende bal volledig omkeren. Dat gaat veel beter als je langer contact hebt met de bal, en dat bereik je door lichter te bespannen. Anderhalf jaar geleden bespande ik nog op 27,5 kilo, inmiddels ben ik teruggegaan naar 23 kilo in de lengte en 22 kilo in de breedte. En dat bevalt heel erg goed!

stringway-ml90De aanleiding voor deze post was dat ik vorige week een nieuwe bespanmachine heb gekocht: de Stringway ML90. Die kocht ik bij Sport-Inn Gerritsen in Apeldoorn, en daar kreeg ik van Herman Gerritsen een uitgebreide demonstratie bij van 2 uur. Tijdens die demonstratie werden mijn ogen nog verder geopend over snaren en bespannen. Mij werd bijvoorbeeld uitgelegd dat je bij het bespannen je niet moet richten op een bepaald aantal kilo’s, maar op een bepaalde hardheid. En die hardheid wordt wel onder andere door het aantal kilo’s bepaald, maar ook door het type snaar, de grootte van het racketblad en het aantal lengte- en breedtesnaren. Met de rekenmodule op de website van Stringway kun je dan op basis van die factoren voor elk racket uitrekenen op hoeveel kilo je moet bespannen om de gewenste hardheid te krijgen.

Zo kwamen we voor mijn racket dus op 23 kilo in de lengte en 22 kilo in de breedte. En toen we klaar waren, en de hardheid gingen meten met het Stringlab meetapparaatje van Herman, zagen we dat we precies de gewenste hardheid hadden bereikt. En Herman liet ook zien dat mijn racketblad na het bespannen precies dezelfde vorm had als voor het bespannen (toen alle snaren er uit waren geknipt). Dat dit niet vanzelfsprekend is ontdekte ik na het bespannen van het racket van mijn zusje. Daarvan was het racketblad duidelijk een stukje korter geworden door het bespannen. Het bleek dat ik de breedte van het blad niet goed had opgemeten, en daardoor op een verkeerd gewicht voor de breedtesnaren was uitgekomen.

Zoals jullie merken valt er heel veel te vertellen over bespannen en snaren. En ik ben er weer helemaal enthousiast over geworden. De lagere spanning waar ik nu mee speel bevalt erg goed, en ik ga ook weer eens een paar andere snaren proberen. Of ik er ook echt beter van ga tennissen, dat is nog even de vraag…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s